24 stycznia 2026 – sobota
Kraków, Centrum św. Jana Pawła II, ul. Totus Tuus 32
Program Spotkania
8.00 – HAKUNA MATATA – „bez obaw” weź udział w spotkaniu
i pakiet z recepcji
8.30 – PODRÓŻ PRZEZ KONTYNENTY
Warsztaty: Misjonarze, Kino Wirtualne: „Sztuka jest Misjonarzem” Konkursy, Gra „Dookoła świata z Janem Pawłem II” Zabawy, Targi Misyjne, Balonem turlamy się na Misje, Z Misją na ŚDM, Wioska alpak (spacer z alpakami).
12.00 – Msza Święta
13.15 – Kuchnia Misjonarza
13.45 – Podróż przez kontynenty ciąg dalszy
15.00 – Zakończenie (indywidualnie)
Zgłoszenia do udziału w Spotkaniu Kolędników Misyjnych odbywa się przez formularz zgłoszeniowy zamieszczony na stronie Wydziału Misyjnego lub telefonicznie: 668 688 096 – s. Bożena
FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY Na Spotkanie
Formularz zgłoszeniowy na Spacer z Alpakami (odpłatnie)
Formularz zgłoszeniowy do Kina wirtualnego „Sztuka jest Misjonarzem” (odpłatnie)
Formularz zgłoszeniowy na lekcję muzealną „Z Misją na ŚDM” – (odpłatnie)
ZDJĘCIA Kolędnicy Misyjni styczeń 2025
Każdego roku, gdy w naszych domach rozbrzmiewają kolędy, a serca wypełnia radość Bożego Narodzenia, na ulice, do szkół, parafii i domów wyruszają Kolędnicy Misyjni – mali i więksi misjonarze z wielkim sercem. Ich zadaniem jest nie tylko przypomnieć światu, że narodził się Chrystus, ale także nieść radość, pokój i nadzieję tam, gdzie często brakuje światła i dobra. Są jak aniołowie z Betlejem – zwiastujący „radość wielką” i głoszący: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”. Idąc od domu do domu, od rodziny do rodziny, od szpitalnego łóżka do łóżka, przypominają wszystkim, że Boże Narodzenie to czas, w którym każdy człowiek – niezależnie od miejsca, w którym żyje – jest kochany przez Boga.
Kolędnicy Misyjni mają wyjątkową misję. Opowiadając o życiu swoich rówieśników w Afryce, Azji, Ameryce Południowej czy Oceanii, pokazują, że Kościół nie kończy się na granicach naszej parafii. Mamy braci i siostry na całym świecie, którzy – tak jak my – pragną poznać Chrystusa i żyć w godnych warunkach. Dzieci, które angażują się w to dzieło, uczą się, że każdy ochrzczony ma odpowiedzialność za głoszenie Ewangelii i wspieranie potrzebujących. Kolędnicy przypominają, że wspólnota Kościoła to wielka rodzina, w której nikt nie jest obojętny wobec drugiego.
Dzieło Kolędników Misyjnych ma trzy wymiary: ewangelizacyjny, formacyjny i wychowawczy.
Nie zważając na pogodę czy zmęczenie, kolędnicy z radością przygotowują stroje, scenki, dekoracje i gwiazdy, aby swoim śpiewem i świadectwem obudzić w ludziach dobro i nadzieję.
Już od początku grudnia dzieci wraz z animatorami, wychowawcami i rodzicami przygotowują się do kolędowania. Uczą się scenki, poznają temat przewodni danego roku i opracowują trasę odwiedzin. Kulminacją przygotowań jest uroczyste posłanie Kolędników Misyjnych, które zwykle odbywa się 26 grudnia lub w innym dogodnym terminie. Podczas Mszy Świętej dzieci i ich opiekunowie otrzymują błogosławieństwo od kapłana – znak, że są posłani przez Kościół, by zanieść ludziom radość z narodzin Jezusa i przypomnieć o potrzebach dzieci na całym świecie.
<
Kolędowanie ma nie tylko wymiar duchowy, ale także konkretny wymiar pomocy. Zebrane podczas kolędowania ofiary przeznaczone są na wsparcie dzieci w krajach misyjnych – na edukację, leczenie, wyżywienie, a przede wszystkim na głoszenie Ewangelii. Każda rodzina odwiedzona przez Kolędników Misyjnych otrzymuje pamiątkę – znak błogosławieństwa i wdzięczności za otwarte serce.
Wspólne dzieło serc
Kolędnicy Misyjni pokazują, że każdy może być misjonarzem – niezależnie od wieku i miejsca, w którym żyje. Wystarczy serce otwarte na Boga i na drugiego człowieka. Ich śpiew, uśmiech i radość przypominają nam wszystkim, że Boże Narodzenie to nie tylko tradycja, ale żywa obecność Boga wśród ludzi. I że tam, gdzie jest miłość, współczucie i chęć pomocy – tam rodzi się prawdziwy Chrystus.
Dzieci Sri Lanki – między pięknem wyspy a trudną codziennością
Sri Lanka – nazywana niegdyś „Cejlonem” – to niezwykła wyspa położona na Oceanie Indyjskim, nieopodal południowych wybrzeży Indii. Nazywana jest często „Perłą Oceanu Indyjskiego” ze względu na swoje malownicze plaże, zielone wzgórza porośnięte herbacianymi krzewami i bogactwo przyrody. Jednak za tym rajskim krajobrazem kryje się również rzeczywistość codziennego zmagania – zwłaszcza dla najmłodszych mieszkańców wyspy.
Sri Lanka jest krajem różnorodnym – żyją tu przedstawiciele różnych grup etnicznych i religijnych: Syngalezi, Tamilowie i Muzułmanie, a także chrześcijanie, choć stanowią oni mniejszość. Większość społeczeństwa wyznaje buddyzm, który mocno wpływa na kulturę i sposób życia. Świątynie buddyjskie, zapach kadzideł, barwne procesje i festiwale religijne nadają rytm codzienności. Mieszkańcy wyspy znani są z gościnności, uprzejmości i szacunku wobec starszych. Rodzina stanowi podstawę życia społecznego, a dzieci traktowane są jako błogosławieństwo. W wielu domach trzy pokolenia mieszkają razem – dziadkowie, rodzice i dzieci – tworząc wspólnotę opartą na wzajemnej pomocy.
Niestety, sytuacja gospodarcza Sri Lanki w ostatnich latach znacznie się pogorszyła. Kryzys ekonomiczny, inflacja i brak podstawowych produktów dotknęły najbardziej właśnie dzieci. W wielu rodzinach brakuje pieniędzy na jedzenie, odzież i naukę. Niektóre dzieci muszą rezygnować ze szkoły, by pomagać rodzicom w pracy lub opiekować się młodszym rodzeństwem. Na wsi dzieci pomagają w zbiorach herbaty, ryżu czy przypraw, a w miastach próbują zarobić drobnym handlem lub sprzątaniem. Niestety, część z nich jest narażona na wyzysk, przemoc lub zaniedbanie. Trudne warunki życia często odbierają im dzieciństwo, które powinno być czasem nauki i zabawy. Mimo tych problemów, dzieci Sri Lanki potrafią cieszyć się z drobnych rzeczy – z gry w piłkę zrobioną z liści palmowych, z zabawy w deszczu, z kolorowych festynów i wspólnego śpiewu. Ich uśmiech, prostota i wdzięczność są świadectwem siły ducha, której nie złamały nawet trudne doświadczenia.
W Sri Lance edukacja jest teoretycznie bezpłatna, ale wielu rodzin nie stać na zakup mundurków, książek czy przyborów szkolnych. Wiele szkół znajduje się w złym stanie technicznym, a dostęp do nauczycieli i sprzętu bywa ograniczony, szczególnie na terenach wiejskich. Pomoc ze strony misjonarzy, organizacji charytatywnych i Kościoła ma tu ogromne znaczenie. Dzięki wsparciu ludzi dobrej woli powstają szkoły, internaty, przedszkola i świetlice, gdzie dzieci mogą nie tylko się uczyć, ale też odzyskać poczucie bezpieczeństwa i radości. Kościół katolicki w Sri Lance, choć nieliczny, prowadzi wiele dzieł miłosierdzia – pomaga najbiedniejszym, organizuje posiłki, wspiera edukację i opiekę zdrowotną. Misjonarze uczą dzieci, że są kochane przez Boga i mają prawo do marzeń o lepszym życiu.
Życie na Sri Lance toczy się w rytmie natury. Dni zaczynają się wcześnie – wraz ze śpiewem ptaków i zapachem przypraw unoszącym się z kuchni. Jednym z podstawowych posiłków jest ryż z curry, który może być przygotowany na dziesiątki sposobów. Dzieci często biegają boso, z kwiatami we włosach, a ich ubrania są barwne jak cała wyspa. Mieszkańcy Sri Lanki obchodzą wiele świąt – zarówno religijnych, jak i narodowych. Najważniejszym z nich jest Święto Wesak, upamiętniające narodziny, oświecenie i śmierć Buddy, podczas którego całe miasta rozświetlają się lampionami. Dla chrześcijan szczególny czas stanowi Boże Narodzenie i Wielkanoc – choć obchodzone skromnie, pełne są wiary i wdzięczności.
Dzieci Sri Lanki marzą o spokojnym dzieciństwie, o szkole, w której mogą się uczyć, i o przyszłości, w której będą mogły pomagać swoim rodzinom. W ich oczach widać tęsknotę, ale też nadzieję. Każdy gest pomocy – modlitwa, ofiara, wsparcie materialne – jest dla nich znakiem, że ktoś o nich pamięta. Kolędnicy Misyjni w Polsce od lat wspierają dzieci ze Sri Lanki, pomagając im w nauce, zapewniając posiłki i dostęp do opieki. Dzięki temu radość Bożego Narodzenia naprawdę dociera aż na „perłę Oceanu Indyjskiego”.
Słowa Jezusa nabierają tam szczególnego znaczenia. Bo każde dziecko – niezależnie od koloru skóry, języka czy kraju – jest darem Boga i ma prawo do miłości, pokoju i przyszłości. Modlitwa za dzieci Sri Lanki to wyraz naszej solidarności i wiary, że nawet z daleka można stać się częścią ich świata – świata, który potrzebuje światła i dobra.
